2006/Oct/22

11 สิงหาคม 2548 ... มีคนโทร. เข้ามือถือ พอหยิบมาดู (ใครกันฟร่ะ??)

- - ไม่คิดว่า แค่คนแปลกหน้าคนนึงโทร. มา มันจะเกิดเป็นความรักได้ - -

พอคุยแล้วถึงรู้ว่า เค้าได้เบอร์มาจากเพื่อนของริคกินี่เอง [ชิ!
ริเอาเบอร์เราไปบอกคนโน้นคนนี้โดยไม่บอกกล่าว!!]

ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไร ก็เออ... ก็แนะนำตัวกันไป
ชื่อ 'rack' ... เอาน่า คุยขำๆ ไม่มีไรมากหรอก-o-

แต่แล้ว ผ่านไปแค่ 2 อาทิตย์ กลับรู้สึกว่า
ทำไมเราถึงคุยกับคนแปลกหน้าคนนี้ได้เป็นชั่วโมงๆ บางวันก็คุยถึงเช้า!

พอถึงเวลา ก็แอบเหลือบมองมือถือ ว่าเค้าจะโทร.มารึยัง
บางครั้งทนไม่ไหว โทร.ไปหาเองเลย -_-"

พอถึงต้นเดือนกันยา 48 ... เค้าสอบเสร็จก็ขึ้นมากรุงเทพฯ
[เผอิญ rack เรียนอยู่ที่ มวล. น่ะ]

เราจึงนัดเจอกัน [ยังกะนัดบอด เหอๆ] จำได้ว่าวันนั้นตื่นเต้นมากเลย
คงเป็นเพราะว่า เริ่ม 'ชอบ' เข้าแล้วมั้ง >o<

ช่วงที่ rack ขึ้นมากรุงเทพฯ เราได้เจอกันประมาณ 3-4 ครั้ง
จนกระทั่งวันนึง มือถือดังแล้วชื่อของเค้าก็โชว์

ดีใจกระดี๊กระด๊ารับสายด้วยความกระตือรือร้น แต่แป่ว...
เป็นเสียงผู้หญิงซะงั้น และถามว่าเราเป็นใคร o_o

แล้วชีก็บอกว่าชีเป็นแฟน rackถ้า rack จีบริคกิอยู่
ชีก็จะไม่เอาผู้ชายคนนี้แล้ว... o_o [งงเป็นไก่ตาแตก!]

เลยตอบไปว่าไม่ได้เป็นไรกะ rack เป็นแค่เพื่อนกัน ...
พอวางสายปุ๊บ ปล่อยโฮออกมาทันที TToTT

ตกกลางคืน rack ก็โทร.มาหาอีก แต่ก็นะ.. แอบงอน
ไม่รับสาย เค้าก็โทร.หาจนถึงเช้า [ตรูไม่ได้นอนไปด้วยเลย]

เค้าก็บอกว่า เพิ่งรู้เรื่อง .. เพื่อนมันโทร.มาอำเฉยๆ
ไม่มีไร .. ริคกิก็เชื่อค่า หายงอนในเป็นปลิดทิ้ง -_-"

หลังจากนั้น เราก็ตกลงเป็นแฟนกัน ^^ พอเค้ากลับมอ. ไป
เราก็คุยกันทางโทรศัพท์มั้ง msn มั้ง...

จนถึงช่วงปลายปี เค้าสอบเสร็จ เราถึงได้เจอกันอีกครั้ง
^o^ โลกนี้ของริคกิเป็นสีชมพูจริงๆ

พอวันที่ 6 มีนาคม 2549... มี sms เข้า ไม่รู้ใคร แต่มีใจความดังนี้

"ริคกิ เราขอร้องล่ะ เลิกยุ่งกับ rack ของเราเถอะนะ เราทำอะไรเพื่อเค้ามาเยอะแล้ว ขอร้องล่ะ"

o_o!!! [อาการงงเป็นไก่ตาแตกเกิดขึ้นอีกครั้ง]
อ่านเสร็จก็รีบโทร.ไปหา rack ทันทีแล้วเล่าให้เค้าฟัง

เค้าก็บอกไม่รู้เรื่องอะไร และก็ขอเบอร์คนที่ส่ง sms มาให้ ...
ไอเราก็วางใจ เอ้อ... คงไม่มีไรหรอก ^-^

พอเช้า เบอร์ที่ส่ง sms ก็โทร.เข้ามา เป็นเสียงผู้หญิง
จึงถามไปว่าเป็นใคร คำตอบที่ได้มา คือ 'แฟน rack'

o_o!!! [อึ้งกิมกี่ + งงสุดๆ] แล้วก็ได้รู้มาว่า
ชีคบกะ rack มาปีกว่าแล้ว ... ตอนแรกก็ไม่เชื่อหรอกนะ

จึงพยายามโทร.หา rack แต่เค้าก็ไม่รับสายเลย
โทร.จนมือถือแทบจะพังก็ไม่รับ >_<

สุดท้ายก็โทร.หาเพื่อนให้โทร.บอกเค้าว่าให้ช่วยรับสายริคกิที...
แล้วเค้าก็รับสาย พร้อมกับคำ 'ขอโทษ'

ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร... ไม่รู้สึกโกรธหรือเกลียดอะไรเลยจริงๆ
... [นางเอกไปมั้ยฟร่ะ???]

พอนึกย้อนกลับไปตอนที่เค้าบอกว่าเพื่อนโทร.มาอำ ...
อื้ม นั่นไม่ใช่เพื่อน แต่เป็นแฟนเค้าคนนี้ต่างหาก

ต่อมาไม่กี่วัน จึงได้รู้ว่า rack เลิกกะแฟนแล้ว
โดยฝ่ายหญิงเป็นคนขอเลิก...

ด้วยความที่ยังตัดใจไม่ได้ จึงยังคงโทร.หาเค้าเป็นระยะๆ
... จนกระทั่งวันนึง เค้าถามริคกิว่า

ความรู้สึกที่ริคกิมีให้เค้ายังเหมือนเดิมรึป่าว??
และแล้ว ริคกิก็กลับไปคบกับเค้าอีกครั้ง

ท่ามกลางเสียง [ด่า] ของเพื่อนๆ ที่ถาถมเข้ามา
"เจ็บไม่รู้จักเข็ดใช่มั้ยแก?" "ยังเจ็บไม่พอหรอ??"

เค้าเองก็ขอแก้ตัว แล้วจะไม่ให้โอกาสได้ไงล่ะ ..
คนทำผิด เราก็ต้องอภัย ถูกม่ะ?? -o-

ไม่รู้สิ เป็นเพราะริคกิเชื่อในตัวเค้ามั้ง
ตั้งแต่เดือนพฤษภา - สิงหา... เค้าได้มาฝึกงานที่กรุงเทพฯ

ตลอดช่วงเวลานั้น เราจึงใช้เวลาอยู่ด้วยกันตลอด ... สุขสุดๆ อีกแล้ว
สุขจนลืมไปเลยว่าเคยเกิดไรขึ้น *o*

พอฝึกงานเสร็จ เค้าก็ต้องกลับมอ. ไป
แต่เราก็ยังคุยกันอยู่เหมือนเดิม จนถึงวันที่ 30 กันยา

ซึ่งไม่คิดว่าจะเป็นวันสุดท้ายที่เราจะคุยกัน
ทั้งๆที่เราก็ไม่ได้ทะเลาะหรือมีเรื่องบาดหมางอะไรกันเลย

เพราะหลังจากที่คุยกันวันนั้น ริคกิโทร.หาเค้า
เค้าก็ไม่รับสายเลย โทร.จนนิ้วจะเปื่อยหมดแล้ว T^T

ตอนแรกก็คิดว่าเค้าคงยุ่งๆ หรือไม่ก็คงไม่ได้ยินเสียงโทรศัพท์
หรือบางทีอาจเกิดไรขึ้นกับเค้า?

จนวันที่ไปเจอปอนกะมี่ ... อยู่ดีๆ ก็นึกขอยืมมือถือโทร.หาเค้า
... ใช่แล้วล่ะ เค้ารับสาย

หมดห่วงไปหน่อยที่ว่าเค้ายังคงสบายดีไม่ได้เป็นไร
ทว่า พอรู้ว่าเป็นริคกิ เค้าก็วางสายซะงั้น

โทร.ไปอีกที ก็ไม่รับสาย... โทร.ไปอีกทีปิดเครื่องเลยคับท่าน
TToTT [ปากสั่นเลยตอนนั้น]

ตกค่ำจึงโทร.หาแฟนเก่า rack ที่ริคกิคุยด้วย
จึงรู้ว่ามา เค้ากำลังคบกับรุ่นน้องที่มหาลัย

เฮ้อ... อีกแล้วนะ โดนอีกแล้ว แค่นี้น่าจะเข็ดแล้วนะ
คงไม่มีภาคต่ออีกแล้วนะ

ว่าแต่.. เราจะจบกันอย่างนี้น่ะหรอ หายไปแบบนี้เลยหรอ
.... บางทีเค้าคงไม่อยากทำให้เราเสียใจมั้ง

เลยไม่กล้าที่จะพูดกับเราตรงๆ ไม่เป็นไร....
ถึงตอนนี้ก็ยังคงบอกเหมือนเดิม ว่าไม่โกรธหรือเกลียดอะไรเค้าเลย

ก็คนมันรักหนิหว่า... เราย่อมให้อภัยคนที่เรารักเสมอหนิ จิงม๊า ^^ .....

ตอนนี้ก็เปลี่ยนเบอร์มือถือเป็นที่เรียบร้อย
ที่เปลี่ยนก็เพื่อที่ริคกิจะได้ไม่ต้องมาหวังว่าเค้าจะโทร.มาหามั้ย?

พูดง่ายๆ ก็เหมือนกับยังหลอกตัวเองอยู่นั่นแหละ
จึงเปลี่ยนเบอร์ไปเลยดีกว่า อย่างน้อยเค้าไม่รู้
ตัวเราเองก็จะได้เลิกหวังลมๆ แล้งๆ ซะที

461 วันกับความรักที่เกิดขึ้น...
ไม่รู้สึกเสียดายเวลาเลยซักนิด อยากจะขอบคุณด้วยซ้ำ
ที่ทำให้ช่วงเวลาหนึ่งของริคกิเป็นสีชมพูและมีความสุขมากมาย...

- - ลาก่อนนะแร็คคูนของปลาทอง จุ๊บๆ - -

ความรัก : ก็อย่างที่เล่ามา มันเป็นอย่างนั้นแล
การเรียน : จะเปิดเทอมแว้ว รายงานยังไม่เสร็จเลย T^T
การเงิน : โย่วๆ เงินเดือนจะออกแล้วเฟ้ย ^^
สุขภาพ : สงสัยอาการดีขึ้น น้ำหนักขึ้นมาตั้งครึ่งโล... ลดด่วนนน!!!!

ลป. ยังนึกม่ะออกเลยว่าจะธีมแบบไหนดีอ่า -o-"

ทว่า เมื่อคืนไม่รู้นึกไง คิดถึ๊งคิดถึง คิดถึงจนทนม่ะหวายยยยย
จึงโทร. ขอความช่วยเหลือจากเพื่อน ให้ช่วยโทร. หาแร็คคูนให้ที
แล้วถามแค่ว่าสบายดีมั้ย เรียนเป็นไง - - คุย 3 สาย แต่ริคกิอยู่เงียบๆ คอยฟังอย่างเดียว
แค่อยากได้ยินเสียงเท่านั้น แต่พอเค้ารู้ว่าเป็นเพื่อนริคกิ เค้าอึ้งไปเลยอ่า...??
ไม่ต้องตกใจจะแร็คคูน เค้าไม่โทร.หาตัวแล้วล่ะ แค่ได้ยินเสียงตัวเมื่อวาน เค้าก็พอใจแล้ว ^^

Comment

Comment:

Tweet


ดีแล้วมิกิ.......เลิกไปเถอะ เค้าไม่คู่ควรกับเราก็อย่าไปคบให้เสียดายเวลา ความรู้สึกเลย
#2 by (((( i aM pOcKy )))) At 2006-10-23 15:47,
ง่า มิกิ อย่าเสียอกเสียใจไปเลยนะ ปู้จายในโลกนี้มีเยอะ อิอิ

การเงิน : เงินเดือนจาออกเหมือนกัลลลล
#1 by Su_jeong At 2006-10-22 23:57,